Aleksandretta śliwo głowa – Psittacula cyanocephala – osiąga wielkość do 33cm, przy czym na ogon przypada około 20cm, rozpiętość skrzydeł: 126-146cm co czyni ją jedną z najmniejszych aleksandrett. W warunkach naturalnych żyje na skraju lasów graniczących z polami uprawnymi do wysokości 1500m npm w stadach do 15 osobników, występowanie: Azja  Południowa –  w większości Półwysep Indyjski (Sri Lanka, Wyspy Rameswaram, Indii, na wschód od Rawalpindi w Pakistanie i Nepalu do Bhutanu i Bengalu Zachodniego). Ptak ten jest raczej cichy o miłym melodyjnym głosie dzięki czemu  doskonale nadaje się na domowego pupila. Nazwę swoją zawdzięcza ubarwieniu głowy samca, która u dorosłego osobnika jest koloru różowo-fioletowego, podobnego do śliwki węgierki, samica natomiast tak jak i młode osobniki tego gatunku  ma głowę koloru jasnoszarego, dzięki czemu u ptaków w wieku 2-3 lat w najprostszy i praktycznie jedyny sposób można określić płeć. U samców Aleksandretty śliwogłowej dodatkowo po przebarwieniu na skrzydłach pojawia się plamka koloru brązowego podobnie jak u Aleksandretty większej, z tą jednak różnicą że u Aleksandretty większej plamka występuje zarówno u samca jak i u samicy.  Tułów u wszystkich osobników  ma kolor jasnozielony, miejscami wpadający w żółty, skrzydła i grzbiet ciemnozielone zielone, ogon zielony na końcu wpadający w biały. Lęgi tych papug nie należą do ciężkich pod warunkiem że dobrze dobierzemy w pary. Budka lęgowa powinna mieć wymiary podłoże 30x30 wysokość 50cm, otwór wejściowy 6-7cm. Samica składa 4-6 jaj, okres inkubacji wynosi 23 dni, młode wychodzą z budki po 6-7 tygodniach. Temperatura minimalna podawana w publikacjach to 5*C jednak doskonale zaaklimatyzowały się w naszych warunkach bez żadnych problemów wytrzymują temperaturę poniżej zera, jednak zalecane jest aby w zimie przebywały w wolierach wewnętrznych bez przeciągów. Są dobrymi lotnikami i potrzebują sporej przestrzeni, woliera powinna mieć wymiary 3x2x1, ptaki te są bardzo tolerancyjne wobec innych ptaków, nie niszczą drewnianych elementów woliery, jednak podobnie jak i innym papugom należy zapewnić im stały dostęp do gałązek wierzby, brzozy, lub drzew owocowych. Jadłospis nie odbiega od innych aleksandrett i powinien zawierać zarówno karmę suchą jak i mokrą bogatą w witaminy, w szczególności owoce i warzywa.